Vrijheid, gelijkheid en broederschap

Oeioei, wat is het lastig voor hoogsensitieve mensen in deze tijd van alles kunnen zien via alle media van wat er over de hele wereld gebeurt! Want hoogsensitiviteit gaat samen met een grondige hekel hebben aan onrecht, en dat gevoel komt diep vanuit je cellen opwellen en is niet te stoppen. En wat gebeurt er veel dat onrechtvaardig is.....

Vrijheid, gelijkheid en broederschap, dat zijn de waarden die in onze maatschappij zitten.....toch? Mensen van mijn leeftijd (bijna 50) zijn in ieder geval opgegroeid in een periode waarin dat met de paplepel ingegoten werd en onze realiteit was. Helaas verandert ons stukje van de wereld nu ook, en blijkt ook steeds meer dat 'wij' in de Westerse wereld met een dubbele standaard geregeerd hebben, en nog steeds regeren. 

Steeds meer helderheid komt er over 'onze' Westerse inbreng in de wereld, van de kolonisatie van Amerika waar nu de 'immigranten' hardhandig het land uitgezet worden (in het beste geval), tot de overname van Afrika en het Midden-Oosten, kunstmatige grenzen neerzettend op basis van economische belangen waardoor volkeren verscheurend zijn en oorlogen veroorzaakt, en vervolgens trekt het Westen de handen er vanaf en zegt "succes!"

Ik moet vaak aan de film Pocahontas denken: "You can own this earth and still all you own is earth untill you can paint with all the colours of the wind." Wie zijn wij westerlingen toch in ons hoofd geworden dat we denken dat we zoveel beter zijn dan volkeren die eeuwenlang met de aarde geleefd hebben en een diepe wijsheid bezitten die wij allang vergeten zijn, als we hem ooit hadden. Of is die wijsheid, samen met onze wortels, bij ons altijd weggespoeld door het water en de wind... De winst is onze wijsheid geworden, en daarmee heeft een enorme arrogantie de 'vrijheid, gelijkheid en broederschap' door het afvoerputje de zee in gespoeld. 

Dus wat doe je dan als hoogsensitief mens? Persoonlijk weiger ik in de depressiviteit en het pessimisme te verdwijnen. De sterren staan vol op standje verandering en ik blijf geloven in het adagium "verbeter de wereld, begin bij jezelf.' Dus ik groet de voorbijganger nog steeds vriendelijk, maak een praatje bij de bushalte, leef naar mijn eigen normen en waarden en laat die niet beïnvloeden door mijn omgeving. Ik luister naar de verhalen van anderen, en probeer zoveel mogelijk mensen in hun kracht te helpen staan, of ik ze ken of niet. Ik ben er heilig van overtuigd dat angst meer stuk maakt dan je lief is, dus ik heb meer lief dan dat ik me angst laat aanpraten. En gezien het feit dat de druppel de steen uitholt blijf ik doordruppelen, en ik hoop velen met mij!