De realiteit voor een HSP-er

Heb je dat niet gezien? Maar het is toch duidelijk dat hij niet lekker in zijn vel zit? Ik voelde al aankomen dat het niet goed zou gaan!

Wat ik veel hoor in de cursus Hoogsensitviteit is dat het als zo verbazingwekkend wordt gezien dat anderen niet zoveel opmerken en voelen als zij, en hoe heerlijk het is om met anderen te praten die ook zoveel zien en voelen en die (h)erkenning te krijgen. 

Als HSP-er wordt er veel meer gedaan met de informatie die via je zintuigen binnenkomt. Daarnaast heb je hersengebieden die actiever zijn in het verwerken van die informatie. Je maakt meer scenario's wat er kan gebeuren, je denkt dieper en langer na over gesprekken die je gevoerd hebt of situaties die je meegemaakt hebt, en je voelt daarbij meer van anderen en van jezelf.

Dat het niet vanzelfsprekend is om de realiteit zo waar te nemen en er zoveel mee te doen, daar kom je vaak met vallen en stoten achter, en de een wat sneller dan de ander. Vaak heeft het tot gevolg dat je je een eilandje voelt wanneer je omringt bent door niet HSP-ers, met gevolg een gevoel van eenzaamheid, onbegrip en frustratie.

Hoe meer je begrijpt van je eigen reacties, hoe beter je kunt begrijpen dat een ander misschien niet zo denkt en voelt als jij. Dat die collega dus echt niet ziet dat je je niet goed voelt, of de noodzaak niet zo ervaart om iets uit te voeren. Hoe beter je weet hoe dat bij jezelf werkt, en het verschil bewust ziet met hoe een ander de realiteit ervaart, des te beter kun je ook uitleggen wat je voelt en ziet, en waarom je de dingen doet die je doet.

Hoe meer begrip er is, hoe beter de samenwerking/ het samenleven tussen HSP-ers en niet HSP-ers kan gaan. Uiteindelijk zijn beiden nodig om de samenleving goed te laten lopen, en hoe meer begrip er is voor beide partijen, hoe beter dat gaat!